Pogadajmy o pieniądzach

Dredu z Diabłem gadali w ostatniej erpegadce o monetyzacji rpg. Ostra dyskusja o tym, gdzie kończy się hobby, zmotywowała mnie do spojrzenia w lustro. Gram, bo lubię, traktuje erpegi jako hobby. Pisanie o grach też, nie planuję zakładać żadnych patronajtów ani prosić o kawę. Po dwóch wyjątkach zrezygnowałem nawet z przyjmowania egzemplarzy recenzenckich. Najbliżej semi-profesjonalizacji jest moja działalność wydawnicza.

Wielokrotnie irytowałem się, że żadne polskie wydawnictwo nie pokazuje wyników sprzedaży czy innych danych. Postanowiłem więc świecić przykładem i opublikować rachunek sumienia. W sposób umożliwiający monetyzacje wydałem 5 materiałów. W dwóch tabelach podsumowuje zyski i koszty z nich. Dane są aktualne na 13.06.21 i przeliczone po kursie dolara z tego dnia. Sprzedaje je na dmsguild, dtrpg i itch.io, a w przypadku „W oku patrzącego” zrobiłem dodatkowo krótka serie wydruków.

„Dwór czarnego gnoma”, „W oku patrzącego” i „I Dolina czerwienią spłynęła” sprzedawane są w formule PWYW, czyli zapłać, ile chcesz. Przychody pokazane w tabeli są już po odliczeniu niemałej prowizji operatorów.

• 50% – dmsguild i miskatonic repository
• 35% – dtrpg
• 10% – itch.io

Jak łatwo zauważyć zarabiają prawie wyłącznie przygody do D&D. I bardzo dobrze, że zarabiają, bo za pieniądze z nich mogę robić przygody do innych fajnych projektów.

Teraz koszty. Projekt graficzny i skład i robię sam. Ilustracje w większości biorę z domeny publicznej lub udostępnione przez wydawców. Zlecam redakcje – praca z moim tekstem to mordęga i nie wyobrażam sobie nie płacić ludziom za przebijanie się przez moje literówki. Zlecam głównie znajomym z którymi, dobrze mi się pracuje. Płace chyba nieco poniżej stawek rynkowych.

Patrząc z punktu widzenia biznesu, druk „W oku patrzącego”, był bardzo złą decyzją 🙂 – ale mam za to pięknie wydaną przygodę – i jestem z tego powodu zadowolony. (Może ktoś jeszcze chce?). Oczywiście w tym wypadku i paru innych mógłbym obniżyć koszty, ale w końcu utrzymuje, że to moje hobby więc robię to tak, aby finalny efekt sprawiał mi frajdę, nie żeby był opłacalny.

Po ponad roku działalności jestem więc do przodu porażająca kwotę 138 zł. Nie na długo, bo już mam na warsztacie jakieś projekty, w których radośnie je utopie Czy wydawanie erpegów to dla mnie jeszcze hobby? IMHO tak, bo robię to w wolnym czasie, sprawia mi przyjemność, i co najwyżej samo się finansuje.

Ilustracja: Kapitan Kidd zakokuje swoje skarby, Howard Pyle, domena publiczna.