Dzisiaj zajmiemy się kolejną nietypową dziwnostką zamiast uczciwym scenariuszem. Jak może zauważyliście po Quentinie mam pewien przesyt tychże i częściej trafiają tu recenzje innych rzeczy. Przed nami „Crystal of Storms” autorstwa Rhianny Pratchett. To jednoosobowy erpeg, czyli taka gra paragrafowa z mechaniką. Mamy tu możliwość eksploracji plota, podejmowania wyborów, walki z potworami, oraz musimy zarządzać naszymi zasobami. Najnowszy tom serii Fighting Fantasy, której pierwsze dwa wydało niedawno po polsku @foxgames.pl
Tag: recenzja Strona 6 z 9
Nie będę dzisiaj pisał, czym jest MÖRK BORG. Pojawiło się u nas ostatnio parę fajnych recenzji i nie widzę powodu, żeby się powtarzać. Mroczni Szwedzi dotarli do nas późno, ale za to z wykopem. Jeżeli macie ochotę na dogłębne zbadanie tematu, ogarnijcie recenzję RPGowa Alchemia, albo nieco bardziej zwięzłą Lokiego z ekipy Fajerbol (lub załączoną w komciu videorecke Boodzika)
Dzisiaj znów oddaje głos w ramach akcji RPGirls. Przed państwem Mau – wieloletnia członkini Avangardy i organizatorka Zjavy. Jako że jest mistrzynią improwizowanych jednostrzałów, opowie o „Conspiracist”, systemie specjalnie do nich:
Uwielbiam teorie spiskowe. Zarówno ich treść, ich estetykę (srebro dodaje szlachetności!), jak i to, co robią z mózgami. Nie mam wprawdzie żadnej ulubionej — może poza tą, że studia zapewniają dobrą pracę — ale i tak, kiedy dowiedziałam się o istnieniu „Conspiracist”, nie mogłam się powstrzymać. Podstawowe założenie brzmi tak: jesteście pachołkami Iluminatów i dostajecie misję, którą musicie wypełnić. W momencie startu gry wierzycie w waszych mistrzów całym sercem i robicie co w Waszej mocy, żeby osiągnąć cel.
Wspieram RPGirls jak mogę, czyli udostępniam łamy Kołka fantastycznym dziewczynom. Dzisiaj Caryca, znana z Avangarda i Czas na Przygodę przychodzi do nas z recenzją mini gry. Oddajmy jej głos:
Opowiem wam dziś historię, jakiej jeszcze nie słyszeliście, o dzielnych bohaterach, władających niewyobrażalną magią, którzy podróżują po świecie, walcząc ze złem. O herosach, którzy za nic mając własne bezpieczeństwo, zjawiają się wszędzie tam, gdzie magiczne kataklizmy naruszają spokój… I są zdecydowanie zbyt seksowni, by odpowiadać przed kimkolwiek za przypadkowe zniszczenia wynikłe przy ratowaniu świata*.
Do trzech razy sztuka. Po dwóch latach walki Andrzej Enc z ABC gier fabularnych triumfuje w Konkurs Quentin ze scenariuszem Salamandra do Tajemnic powodzi. Wyniki poznaliśmy na Quentinconie. Andrzejowi należą się gratulację za świetną pracę, tym bardziej że w tym roku konkurencja była niesamowita. Każdy z finałowych scenariuszy zasługuje na uznanie.
„Salamandra” dzieje się w średnim mieście polski B w dziwnych latach 90. Upadające zakłady przemysłowe, prywatyzacja post PRL-owskiego majątku, powiew nowości z zachodu. Gracze wcielają się w czwórkę nastolatków. Wrqra m avpu cemlcnqxvrz hjbyavł boprtb mr mehwabjnartb ynobengbevhz. Grenm gra cemrohqmbal mnpmlan fmnyrć cb bxbyvpl, a nastolatek zaczyna się niebezpiecznie zmieniać.
Ten scenariusz doskonale łączy popkulturowe klisze. Tajne eksperymenty, wojskowi wiedzący lepiej od naukowców, wymuszony rozwód rodziców, blob z kosmosu. Wszystko wrzuca razem do kotła i wychodzi mu bardzo fajna i emocjonująca przygoda.
Rzadko pisze na kołku o zagranicznych rzeczach, rzadko też tak bardzo, jak dziś skupiam się na mechanice. Trophy autorstwa Jesse Ross jednak wyjątkowo mnie trafiło i chciałbym się nim z wami podzielić.
Będzie Grane pisało ostatnio, że nowoczesne projektowanie gier nie wstydzi się miksować i korzystać z rozwiązań z innych gier, zamiast za każdym razem wymyślać koło od nowa. Jeżeli miałbym, od siebie dorzucić drugą wyróżniającą cechę to byłoby to, że tworzy się gry o konkretnych wyspecjalizowanych tematach. A nie kobyły, w których „Można być wszystkim i robić wszystko”.
Dokładnie te dwie cechy przejawiają się w Trophy. To niewielka gra o łowcach skarbów podczas skazanej na zagładę ekspedycji w głąb przerażającego lasu. W pogoni za złotem wchodzą coraz głębiej w głuszę i paszczę szaleństwa. Im głębiej docierają, tym bardziej las na nich działa. Całość przypomina trochę Jesienną Gawędę skrzyżowaną z Piknikiem na skraju drogi.
Czekając, aż dojdzie do mnie polska edycja „Potwora tygodnia” od GRAmel Books, przeczytałem „Dreaming with gods”, czyli dodatek do tegoż systemu autorstwa Marka Golonki. Materiał będący jeszcze w fazie playtestów jest reklamowany jako setting. Piszę „reklamowany”, bo tak naprawdę w środku jest znacznie więcej. Oprócz opisu świata otrzymujemy dwie startowe tajemnice (przygody), wątek (arc) mogący być podstawą niewielkiej kampanii, bestiariusz, BN-ów, tajne stronnictwa – jednym słowem mnóstwo dobra.
MidGuard RPG to zupełnie nowa rzecz na polskim rynku. Niezależny erpeg autorstwa Artura Szymały. Agresywnie promuje się świetnymi ilustracjami i ciekawą, wręcz epicko-bombastyczną wizją kosmicznych wikingów w grze, która łączy space operę, cyberpunka, i nordycką mitologię.
„Zagubiony Czarodziej” Marcina Kubiesy z Mistrz Baśni to rzecz z segmentu, o którym nie pisałem dotychczas. Dziś będzie o baśniogrze, czyli erpegu dla dzieci. Jednego dziecka w zasadzie.
Co to jest baśniogra? Też do niedawna tego nie wiedziałem, bo to zupełnie nowa rzecz. Gra paragrafowa dla dzieci z elementami RPG. Czyli chodzimy sobie między scenami jak w zwykłej paragrafówce, a dodatkowo miejscami trzeba testować umiejętności, żeby dowiedzieć się, jak idzie dalej historia. Możemy też rozwijać naszą postać, zdobywać sprzęt sojuszników itd.
Żebym się nie pomylił: Jest sobie festiwal muzyczny Rawa Gra Szanty. Do niego jest dołożony moduł erpegowo-fantastyczny „Morskie opowieści”. W jego ramach wydano 7 scenariuszy, z których jeden bierzemy dziś na warsztat. Za wszystkim stoją Topory i partnerzy, a autorem tekstu jest Jaxa z RPGowa Alchemia.